In februari vierde Willeke Alberti groots haar 75e verjaardag in een uitverkocht Concertgebouw in Amsterdam. Veel van haar liedjes hebben een diepe betekenis voor Willeke en weerspiegelen de manier waarop ze  in het leven staat. Dat doet ze al jaren als single, terwijl ze bekent: ‘Ik had het natuurlijk leuk gevonden om een partner te hebben...’

Zeg Pappie

‘Dit is mijn allereerste plaatje. Ik was vijftien jaar oud en zong dit met mijn vader. Zeg pappie, als ik eenmaal groter zal zijn, zal ik dan als u kunnen zingen. Want pappie, dat lijkt me zo fijn. En dan zingt mijn vader: Ja kindje, je mag ook gaan zingen. Wanneer je straks wat ouder bent. Dan weet je wat meer van die dingen omdat je het leven dan kent. Dat is toch een prachtige tekst? Mijn vader was heel trots op me. Hij wist dat ik wilde zingen, maar het heeft best lang geduurd voordat hij daar echt achter stond. Want hij vond dat ik mijn school moest afmaken. Daar ben ik hem heel dankbaar voor. Ik spreek verschillende talen en op school heb ik toch de basis daarvoor gelegd en algemene kennis opgedaan. Hij wilde dat voor mij omdat hij zelf zijn school nooit heeft afgemaakt. Pas op latere leeftijd is hij alles zelf gaan leren, zoals Engels en Italiaans. Hij is gaan schrijven, hele boeken vol. Hij is dus later gaan studeren. Daar heb ik altijd veel bewondering voor gehad.’

Article continues after the ad

Mijn dagboek

‘Een fantastisch lied dat ik nog steeds zing. Iedereen zingt het ook mee. Het was mijn tweede gouden plaat destijds. Ik heb ook altijd een dagboek gehad. Met een slotje erop. Ik vertrouwde het papier alles toe en niemand mocht dat lezen. Die boekjes heb ik nog altijd. En de laatste tijd schrijf ik weer alles op. Er gebeurt zoveel momenteel in mijn leven. Soms zijn het teksten die je beter kunt verbranden. Dan weet ik zeker dat niemand het leest, haha! Maar ik heb dus weer een dagboek. En opnieuw laat ik het aan niemand lezen. Het komt ook omdat ik alleen ben en sommige dingen met niemand kan delen. Mijn geheimen schrijf ik in mijn dagboek. Want als je het opschrijft, ben je het kwijt. En kun je er weer anders tegenaan kijken. Ik vind een dagboek om die reden echt heel belangrijk. Of je nu jong of oud bent.’

Samen zijn

‘Dit is het allerbelangrijkste lied in mijn leven. Het is een lied dat verbindt. Ik zing dit ieder optreden. Ook straks in augustus, wanneer ik optredens geef in het openluchttheater in Bloemendaal en in het Olympisch Stadion in Amsterdam. Er wordt altijd gevraagd of ik dit lied wil zingen. Het is geschreven door Tom Manders jr. en Peter van Asten. Peter is mijn favoriete tekstschrijver. Hij heeft zoveel prachtige liedjes voor mij geschreven. Nog steeds is hij een dierbare vriend van mij. We zijn heel trouw aan elkaar. Hij heeft ook De liefde van je vrienden geschreven. Vriendschap is voor mij heel belangrijk. Dat moet je koesteren. Ik doe ook alles op gevoel. En dat is soms best lastig voor mensen die mij van vroeger kennen. Ik deed toen alles om aardig te worden gevonden. Ik was manisch positief. Dat ging onbewust, maar het is beter om een eigen mening te hebben. En nu ben ik veel directer. Dat heb ik geleerd. Door het leven zelf.’

Beeld: Peter Smulders

Lees het hele verhaal in Story. Editie 31 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Magazine.nl

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.