Dertien jaar na het overlijden van zijn grote liefde Robert Long houdt Kristof Rutsaert zich nog elke dag bezig met de erfenis van de zanger. En dat is niet zonder reden, zo vertelt hij aan Story. 

Dat Gerard Cox vorige week op 79-jarige leeftijd met de eerste van een reeks solovoorstellingen in het theater stond, is te danken aan Robert Long. Vlak voor zijn dood heeft Robert Gerard Cox een brief geschreven, waarop de voorstelling is gebaseerd. ‘Gerard was bij ons thuis geweest en vertelde in 2006 dat hij wilde stoppen met werken,’ vertelt Roberts weduwnaar Kristof Rutsaert (48) aan Story. ‘Hij had geen zin meer in optreden, hij vond het allemaal niets meer. Robert zei tegen mij dat hij het niet eens was met Gerard. 

Article continues after the ad

Brief

Robert liet het er ook niet bij zitten. De volgende dag schreef hij Gerard een uitgebreide brief waarom hij vond dat zijn vriend niet moest stoppen. Maar ook over zijn karakter.' Hij schreef onder meer: 'Ik meen je te zien veranderen. Soms lijkt het alsof je bozer bent geworden. Sneller geïrriteerd en minder geïnteresseerd in zaken waar je je vroeger druk over maakte. En ik vraag me dan wat zorgelijk af hoe je de toekomst dan ziet.'

Trouwambtenaar

Gerard legde de brief ergens neer en dacht er niet meer aan. Een paar maanden later, op 6 december 2006, was Gerard de trouwambtenaar voor Robert en Kristof. Ze wisten toen net dat Robert een ernstige vorm van buikvlieskanker had. Een week na dit huwelijk overleed Robert op 63-jarige leeftijd. ‘Het was toen dat Gerard zich die brief van Robert herinnerde. Hij wist alleen niet meer waar hij deze had bewaard. Gelukkig vond hij de brief en hij heeft hem toen ingelijst en opgehangen. En hij is gelukkig blijven spelen. Robert zou heel trots geweest zijn.’

'Vergiftigd'

Kristof waakt als een leeuw over de culturele nalatenschap van Robert Long. ‘Ik heb weleens gezegd dat deze ‘vergiftigd’ was. Daarmee doelde ik niet op de inhoud, maar op de mensen die op mij afkwamen. En ze hadden allemaal ‘goede’ bedoelingen. Managers, theaterproducenten, allemaal wilden ze iets van mij. Of beter gezegd, van Roberts liedjes. En ook ‘vrienden’ bleken geen vrienden te zijn. Veel mensen hadden kennelijk hun eigen redenen om in zijn nabijheid te willen zijn. Ik heb toen besloten niets uit handen te geven. Alles wat daarna is uitgebracht, is in overleg met mij gegaan. Dat was het enige juiste om te doen.’ 

Beeld: Peter Smulders

Lees het hele verhaal in Story. Editie 49 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Tijdschrift.nl.

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.