Ze zullen het zelf wellicht niet beseffen, maar Claudia de Breij en Sanne Wallis de Vries hadden het een stuk moeilijker gehad als Natascha Emanuels er niet was geweest. Deze pionier voor het vrouwencabaret in Nederland werd vorige week in Amsterdam begraven. Cilly Dartell onthult: ‘Ik mocht niemand zeggen dat ze Alzheimer had...’ 

In de jaren zeventig zette cabaretière Natascha Emanuels het vrouwencabaret op de kaart. En hoe: de voorstellingen van Natascha’s formatie Het Vrouwenkabaret zorgden geregeld voor fikse opschudding met teksten als ‘het is menens met de penis!’ Oprichtster van de theatergroep was Natascha zelf, die na een zware periode waarin ze werd geteisterd door de ziekte van Alzheimer, afgelopen 12 mei op 78-jarige leeftijd overleed. Pijnlijk detail daarbij is dat de aandoening binnen Natascha’s familie eerder slachtoffers maakte; ook haar moeder en zus werden getroffen door de ziekte van Alzheimer. Zo’n zestig vrienden en familieleden verzamelden zich afgelopen donderdag op begraafplaats Zorgvlied aan de Amsterdamse Amstel om afscheid te nemen van de cabaretière. Onder hen Paul de Leeuw, die het vak van haar leerde, Hans van Willigenburg die met Natascha in het theater stond en hartsvriendin Cilly Dartell. Die laatste maakte als 17-jarige deel uit van Het Vrouwenkabaret en bleef altijd bevriend met haar leermeesteres.

Alzheimer

Toen Natascha’s echtgenoot Anne Fortuin in 2010 overleed, zocht Cilly haar thuis op en kwam tot een schokkende ontdekking, vertelde ze in haar ontroerende toespraak. ‘Toen ik de deur opende, zag ik daar een broodmagere Natascha. Gaandeweg viel het me op dat ze steeds dingen vergat, dingen opnieuw vroeg of vertelde. Uiteindelijk vertelde ze me dat ze Alzheimer had en vroeg ze me in eerste instantie om er met niemand over te praten. Ze vroeg me, nu haar Anne er niet meer was, om voor de financiën te zorgen. Want ze snapte er niet zoveel meer van en wij kenden en vertrouwden elkaar al zo lang. En oh ja, dat ze zo mager was, kwam omdat ze vaak vergat om te eten.’ Cilly hielp Natascha waar ze kon, terzijde gestaan door onder anderen Natascha’s stiefzoon Jasper – de zoon van haar Anne – en diens geliefde Mary-Gon. Een mooie uiting van vriendschap van Cilly, die haar overleden vriendin dan ook voor één ding eeuwig dank- baar moet zijn: het was Natascha die haar voorstelde aan haar grote liefde Jan Cocheret de la Morinière, die verkeersvlieger is en met wie ze in Florida woont. 

Lees het hele verhaal in editie 22. Nu in de winkel.


Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.

Beeld: Peter Smulders

In het datingprogramma Boer zoekt Vrouw hopen de deelnemende boeren allemaal hun droompartner te vinden. Maar volgens insiders is dat níet de voornaamste reden waarom bloemenkweker Jaap Vreeken meedoet. 

Toen Boer zoekt Vrouw-presentatrice Yvon Jaspers voorafgaand aan het nieuwe seizoen de bloemenkwekerij van boer Jaap Vreeken in Rijsenhout bezocht, deed de nuchtere Noord-Hollander zich voor als een eenzame man die niets liever wilde dan een leuke vrouw in zijn leven. Aan Yvon bekende Jaap moeite te hebben met het aanspreken van vrouwen in de kroeg. ‘Ik moet het naar mijn zin hebben om een beetje los te komen,’ zei Jaap. ‘In mijn kwekerij is het makkelijk, dan zit ik in mijn eigen omgeving. Maar in de kroeg is het toch anders. Dan kan ik heel stil zijn.’

Buitenbeentje

Yvon reageerde: ‘Ik kan me moeilijk voorstellen dat jij in gezelschap een hele avond stil bent.’ Daarop antwoordde Jaap: ‘En toch is het zo. Ik hoorde er vroeger nooit echt bij, daar heb ik een stuk onzekerheid van meegenomen. Ik ben vroeger gepest.’ Ondanks Jaaps onzekerheid heeft hij weleens een relatie gehad, maar het kwam nooit zover dat zijn vriendin bij hem introk. ‘Het zou leuk zijn als er een vrouw in mijn leven komt, die me wegtrekt uit de kwekerij. Ik zoek iemand met wie ik direct een goede klik heb.’  

Lees het hele verhaal in Story. Editie 38 ligt nu in de winkel of lees het artikel op Blendle.


Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.

Beeld: Peter Smulders

Story’s Catherine Keyl ging deze week op bezoek bij John de Wolf, die ooit furore maakte door zijn voetbaltalent én zijn lange, blonde manen. Tegenwoordig zet hij zich vooral in voor 50-plussers, maar houdt hij gelukkig genoeg tijd over voor zijn nieuwe liefde Inge, die hij op een bijzondere manier veroverde...

John de Wolfs glorietijd was tussen 1989 en 1994, toen hij voetbalde bij Feyenoord en drie keer de beker won. Hij had toen lang blond haar 
en stond bekend als Het Beest. Nu 
is hij trainer bij SV Spakenburg, analist 
bij tv-zender Fox en de laatste jaren probeert hij het slechte imago van de oudere werknemer in Nederland op te schroeven. Hij deed dat eerst voor het Ministerie van Sociale Zaken, maar nu voor de ouderenbond ANBO. Ik ken John nog uit de tijd dat hij bij Feyenoord speelde en laatst zaten we samen in een SBS6-programma, waarin BN’ers het interieur van hun huis lieten zien. 
In dat programma kwamen we tot de ontdekking dat we dezelfde ribfluwelen bank hebben. Als ik hem ga interviewen voor Story, is dat een mooie kans om die bank bij hem thuis uit te proberen. Maar helaas, het lot beslist anders.

Verliefd

In de week dat ik John de Wolf interview, geeft hij voetballessen in Eerbeek, in een recreatiepark. We vinden een fijn plekje op het terras van het restaurant. Verderop zit Johns vriendin Inge. Ze draagt een schitterende gele jurk – een prachtige vrouw. Terwijl John vanaf ons tafeltje naar haar kijkt, zegt hij tegen mij: ’Ze is niet alleen mooi, maar ook verzorgend. Ze kan het met alle kinderen goed vinden.’ En dan, verliefd: ’Wat een geweldig wijf, hè?’ ‘Klopt het dat je Inge bij een stoplicht heb leren kennen?’ vraag ik. John lacht. ‘Ja, echt! Ze stond naast me bij het eerste stoplicht en toen dacht ik al: pfoe, wat een mooie vrouw. Bij het tweede stoplicht weer. Toen deed ik 
het raampje naar beneden, ik was inmiddels twee jaar een vrije jongen, 
en zei de slechtste openingszin ooit: Heb je me gisteravond gezien met mijn armbandenlijn op SBS? ‘Dat zei je niet echt!’ schater ik het uit. John, onverstoorbaar: ‘Jazeker, dat zei 
ik wel. Ik vroeg haar telefoonnummer, dat kreeg ik, maar ik kreeg geen gehoor. 

Lees het hele verhaal in Story. Editie 38 ligt nu in de winkel of lees het artikel op Blendle.


Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.

Beeld: Peter Smulders