Story’s Catherine Keyl is terug met een serie interviews met collega-bekendheden. Deze aflevering ging ze op bezoek bij Ria Valk (78). Met de zangeres sprak ze over haar gespannen jeugd, de mannen in haar leven, haar bijna gestorven dochter Monique en haar onzekerheid. ‘Houden van? Ik heb het thuis nooit meegekregen...’

Ik begreep dat je net als Willeke Alberti ook veel optredens voor ouderen doet?

‘Klopt. Dat vind ik geweldig! In de eerste plaats genieten de mensen er enorm van, maar voor mij is het ook heerlijk. Altijd overdag, dus lekker 
’s avonds thuis. Wat een weelde.’

Article continues after the ad

Soms denk ik dat mensen je talent 
niet altijd zien, Ria.

‘Weet je wat het is? Ik heb gewoon altijd de verkeerde mensen om me heen gehad. Woonde ik in dat mooie huis in Vinkeveen. Kwam kluchtenkoning John Lanting aan de deur. Die vroeg me of 
ik de hoofdrol in een van zijn stukken wilde spelen. Het leek me geweldig! Maar mijn eerste man – van de doden niets dan goeds, ik hield enorm van hem – had van het vak niet veel verstand. Dus mijn man zei: Wat betaalt dat? Lanting noemde een bedrag en daarop zei mijn man: Daar kan ik de hypotheek niet eens van betalen. Dus het ging niet door.’

Dus je liet zo’n grote kans lopen om je man te pleasen. Dat was misschien niet zo handig.

‘Ik was natuurlijk zelf ook een suf konijn. Vier jaar terug belde theaterproducent Hans Cornelissen of ik de rol wilde van Na Druppel in De Jantjes. Ik twijfelde. Kan ik dat wel? Hij belde me toen ik in Spanje ergens op een terras zat. Ik zei: Ik bel je wel terug. Maar ik dacht: ik kan dat niet, sterker nog, ik durf het niet. Dus zei ik: Nee. Uiteindelijk kreeg Willeke Alberti de hoofdrol. Ik naar de uitvoering. Nou, het was duidelijk: ik had het mak-ke-lijk gekund. Maar ik was zo bang dat ik 
het niet zou redden. Altijd onzeker, ik. Net zoals ik dacht dat ik niet alleen 
kon leven. Als een man aardig tegen 
me was, dacht ik meteen: kom maar 
bij me wonen.’

Maar je overleden man Herman de Keulenaar was toch wel een echte liefde?

Ria kijkt vertederd. ‘Ja. Herman was de eerste. Op hem was ik echt verliefd. Maar de anderen... ik geloof dat ik daar niet eens verliefd op ben geweest. Weet je, als ik bloemen kreeg na een optreden was dat eigenlijk het enige moment dat ik verwend werd. Verder kreeg ik nooit iets van die mannen. We waren vroeger altijd met een clubje artiesten. Je kent ze wel: Willeke, Rob de Nijs, noem ze maar op allemaal. Anneke Grönloh was een echte dame, mooi gekleed. Daar kwam ik dan met mijn cowboylaarzen. En toch bleek Anneke gek op me te zijn. Ik kon het gewoon niet geloven, dat ze echt op me was gesteld.’

Dit artikel komt uit Story. Editie 26 ligt nu in de winkel of lees je verder via Blendle

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.

Beeld: Edwin Smulders