Penney de Jager heeft een angstige tijd achter de rug. Door de immense bosbranden in Californië, waarbij drieëntwintig doden vielen, had ze weken geen contact met haar zoon. ‘Echt vreselijk, ik dacht mijn zoon kwijt te zijn,’ zegt de danseres tegen Story. 

More content below the advertising

Geen contact

Het doet Penney de Jager (69) pijn dat ze op dit moment niet bij haar zoon David (50) in Amerika kan zijn. De danseres, bekend geworden door haar opvallende verschijning in Ad Vissers programma Toppop, kon David twee weken lang niet bereiken. ‘Mijn zoon woont in Californië en de plek waar hij woonde is verwoest door die vreselijke branden,’ zegt ze. ‘David had me van tevoren wel gebeld om te zeggen dat het vuur dichterbij kwam. Maar we hielden er geen rekening mee dat het té dichtbij zou komen.’ Dat gebeurde wel en David moest vluchten. ‘Ik probeerde David te bellen. Maar ik kreeg geen contact met hem. Bijna twee weken leefde ik in grote onzekerheid over wat er met hem gebeurd was. Ik maakte me zo’n zorgen. Ik dacht hem kwijt te zijn. Er waren doden gevallen. Die branden hebben zoveel verwoest. Hier op het nieuws volgde ik het en via de Amerikaanse zender CNN. Vreselijk.’

Adoptie

Penney raakte ruim vijftig jaar geleden in verwachting van David na een kortstondige relatie met glamourfotograaf Ronnie Hertz. Ze vond zichzelf te jong om voor een baby te zorgen en stond hem ter adoptie af. Spijt daarvan heeft ze nooit gehad, maar Penney hoopte wel dat hij haar op een dag zou zoeken. En dat deed David. In 2002 werden ze herenigd. Hij verhuisde zelfs voor enige tijd naar Nederland om bij zijn biologische moeder te blijven. Na een halfjaar vergezelde Penney hem naar Amerika, waar ze bij hem in de buurt ging wonen. ‘Omdat ik daar niet mocht werken ben ik uiteindelijk weer teruggekeerd,’ zegt Penney. ‘Maar het contact met David bleef.’

Toekomst

Twee weken na haar laatste telefoontje met David, hoorde Penney weer van hem. ‘De brand had alles van hem afgepakt. Zijn huis, zijn spullen. Het enige dat hij nog had, was zijn auto. De eerste dagen heeft hij daarin geslapen. Bellen kon ook niet, want de lijnen waren overbelast of ze vielen uit.’ Penney is blij dat haar zoon ongedeerd is, maar maakt zich zorgen over zijn toekomst. ‘Omdat zijn huis bij de brand verloren is gegaan, heeft hij nu tijdelijk onderdak gevonden in een caravan. Maar daar kan en wil hij niet permanent blijven wonen. Hij is gelukkig zelfstandig genoeg om veel zelf te regelen, maar als moeder blijf ik me zorgen maken.’