De jeugd van Jesse Klaver kenmerkt zich door het gemis van zijn Marokkaanse vader, die al vrij snel uit het leven van de Groen Links-politicus verdween. Nu, eenendertig jaar later, heeft Jesse besloten het contact met zijn vader te herstellen.

Na korte tijd in het ziekenhuis te hebben gevochten voor haar leven, overleed zijn moeder eind april op 51-jarige leeftijd. In de periode na haar overlijden besloot Jesse zich nóg meer dan anders op zijn werk te concentreren, om zo niet elk uur van de dag met zijn intense verdriet bezig te zijn. Niet lang daarna kreeg Jesse een berichtje van zijn 52-jarige vader. Jesse had al een paar jaar af en toe contact met zijn vaders dochter, zijn halfzusje. Zijn vader condoleerde Jesse met het verlies van zijn moeder en vroeg of hij iets kon betekenen. Jesse nam ruimschoots de tijd dit bericht op zich in te laten werken en besloot in september dat het tijd werd voor een ontmoeting.

Kalend

‘We hadden ergens afgesproken waar we met z’n tweeën zouden zijn,’ zegt Jesse in NRC. ‘Het was iets tussen hem en mij. Ik zat al een tijdje binnen toen ik hem binnen hoorde komen. Ik zag z’n silhouet en dacht: dat is míjn silhouet! Hij droeg een pet. We gaven elkaar een hand. Hij begon onmiddellijk te praten over de tijd rond mijn geboorte en waarom het zo was gegaan. Mijn eerste vraag van mijn kant was héél anders – en brak gelukkig het ijs. Doe je pet eens af,  zei ik. Ben je kaal? Dat is mijn grote angst, vroeg kaal worden.’ Zijn vader was inderdaad kalend... Het gesprek tussen Jesse en zijn vader duurde twee uur en in november volgde een nieuw gesprek. Het contact verloopt volgens Jesse prettig en fijn, maar hij realiseert zich dat hij met zijn vader nooit de band zal krijgen die hij met zijn moeder had. ‘We hebben geen gedeelde geschiedenis. Maar het is heel fijn. Ik weet nu wie mijn vader is.’ Wanneer Jesse de tijd rijp acht zal hij zijn vader voorstellen aan zijn vrouw Jolein en de kinderen, zodat ook zij kennis kunnen maken met hun schoonvader en opa. 

Lees het hele verhaal in Story. Editie 1 ligt nu in de winkel.

In het datingprogramma Boer zoekt Vrouw hopen de deelnemende boeren allemaal hun droompartner te vinden. Maar volgens insiders is dat níet de voornaamste reden waarom bloemenkweker Jaap Vreeken meedoet. 

Toen Boer zoekt Vrouw-presentatrice Yvon Jaspers voorafgaand aan het nieuwe seizoen de bloemenkwekerij van boer Jaap Vreeken in Rijsenhout bezocht, deed de nuchtere Noord-Hollander zich voor als een eenzame man die niets liever wilde dan een leuke vrouw in zijn leven. Aan Yvon bekende Jaap moeite te hebben met het aanspreken van vrouwen in de kroeg. ‘Ik moet het naar mijn zin hebben om een beetje los te komen,’ zei Jaap. ‘In mijn kwekerij is het makkelijk, dan zit ik in mijn eigen omgeving. Maar in de kroeg is het toch anders. Dan kan ik heel stil zijn.’

Buitenbeentje

Yvon reageerde: ‘Ik kan me moeilijk voorstellen dat jij in gezelschap een hele avond stil bent.’ Daarop antwoordde Jaap: ‘En toch is het zo. Ik hoorde er vroeger nooit echt bij, daar heb ik een stuk onzekerheid van meegenomen. Ik ben vroeger gepest.’ Ondanks Jaaps onzekerheid heeft hij weleens een relatie gehad, maar het kwam nooit zover dat zijn vriendin bij hem introk. ‘Het zou leuk zijn als er een vrouw in mijn leven komt, die me wegtrekt uit de kwekerij. Ik zoek iemand met wie ik direct een goede klik heb.’  

Lees het hele verhaal in Story. Editie 38 ligt nu in de winkel of lees het artikel op Blendle.


Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.

Beeld: Peter Smulders

Story’s Catherine Keyl ging deze week op bezoek bij John de Wolf, die ooit furore maakte door zijn voetbaltalent én zijn lange, blonde manen. Tegenwoordig zet hij zich vooral in voor 50-plussers, maar houdt hij gelukkig genoeg tijd over voor zijn nieuwe liefde Inge, die hij op een bijzondere manier veroverde...

John de Wolfs glorietijd was tussen 1989 en 1994, toen hij voetbalde bij Feyenoord en drie keer de beker won. Hij had toen lang blond haar 
en stond bekend als Het Beest. Nu 
is hij trainer bij SV Spakenburg, analist 
bij tv-zender Fox en de laatste jaren probeert hij het slechte imago van de oudere werknemer in Nederland op te schroeven. Hij deed dat eerst voor het Ministerie van Sociale Zaken, maar nu voor de ouderenbond ANBO. Ik ken John nog uit de tijd dat hij bij Feyenoord speelde en laatst zaten we samen in een SBS6-programma, waarin BN’ers het interieur van hun huis lieten zien. 
In dat programma kwamen we tot de ontdekking dat we dezelfde ribfluwelen bank hebben. Als ik hem ga interviewen voor Story, is dat een mooie kans om die bank bij hem thuis uit te proberen. Maar helaas, het lot beslist anders.

Verliefd

In de week dat ik John de Wolf interview, geeft hij voetballessen in Eerbeek, in een recreatiepark. We vinden een fijn plekje op het terras van het restaurant. Verderop zit Johns vriendin Inge. Ze draagt een schitterende gele jurk – een prachtige vrouw. Terwijl John vanaf ons tafeltje naar haar kijkt, zegt hij tegen mij: ’Ze is niet alleen mooi, maar ook verzorgend. Ze kan het met alle kinderen goed vinden.’ En dan, verliefd: ’Wat een geweldig wijf, hè?’ ‘Klopt het dat je Inge bij een stoplicht heb leren kennen?’ vraag ik. John lacht. ‘Ja, echt! Ze stond naast me bij het eerste stoplicht en toen dacht ik al: pfoe, wat een mooie vrouw. Bij het tweede stoplicht weer. Toen deed ik 
het raampje naar beneden, ik was inmiddels twee jaar een vrije jongen, 
en zei de slechtste openingszin ooit: Heb je me gisteravond gezien met mijn armbandenlijn op SBS? ‘Dat zei je niet echt!’ schater ik het uit. John, onverstoorbaar: ‘Jazeker, dat zei 
ik wel. Ik vroeg haar telefoonnummer, dat kreeg ik, maar ik kreeg geen gehoor. 

Lees het hele verhaal in Story. Editie 38 ligt nu in de winkel of lees het artikel op Blendle.


Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.

Beeld: Peter Smulders