Toen Marc de Hond in 2002 een dwarslaesie opliep, was hij daar kapot van. Maar het meest verdrietige dat hij in zijn leven heeft meegemaakt was de scheiding van zijn vader, opiniepeiler Maurice de Hond, en diens tweede echtgenote, die Marc als een moeder beschouwt. ‘Dat is het meest pijnlijk geweest. Omdat op dat moment de familie uit elkaar viel en daarmee ook ons gezin.'

Het is dat iedereen weet dat Marc de Hond (40) een zoon is van opiniepeiler Maurice, want anders had hij net zo goed door kunnen gaan voor de zoon van Johan Cruijff. Zo maakt Marc, wijs geworden door de levenslessen van zijn Joodse opa, die een heftig oorlogsverleden heeft gekend, van ieder nadeel een voordeel en weet hij vrijwel iedere lastige situatie binnen de kortste keren naar zijn hand te zetten. Zo ook wanneer hij met Story afspreekt in een nieuwe brasserie bij hem in de straat in zijn woonplaats Badhoevedorp. ‘Eerst lag dat plankje er nog niet,’ zegt hij, wijzend naar het trappetje voor de ingang, waar hij er met een plankje voor heeft gezorgd dat ook rolstoelers hun weg naar het nieuwe etablissement weten te vinden. ‘En ik heb de eigenaar er ook van overtuigd een rolstoeltoilet te plaatsen. Ik ben hier met mijn vriendin Remona en ons in januari geboren dochtertje Livia vaste klant.’

Anders dan de woorden van Marc doen vermoeden is hij eigenlijk veel te druk om zijn tijd in een brasserie door te brengen. De theatermaker heeft dit jaar al honderd avonden op de planken gestaan met zijn voorstelling Wie bang is, krijgt ook klappen, die tot begin december door heel Nederland te zien is, en waarin hij zijn grootste angsten laat samenkomen. ‘Ik was altijd bang om alle dingen waar ik blij mee was kwijt te raken,’ begint hij te vertellen. ‘Ik was keeper bij voetbalclub AFC in Amsterdam, had veel geld verdiend met mijn internetbedrijf veiling.com, dat veertig miljoen gulden waard was. Daarnaast was ik dol op mijn opa en oma, bij wie ik na de dood van mijn moeder Jasmin, zij overleed toen ik drie jaar oud was, altijd terecht kon.’ 

Internetmiljoenen

‘In 2002 raakte ik al deze dingen in één jaar kwijt. Het jaar begon met de dood van mijn opa, die in de oorlog in het concentratiekamp Auschwitz dusdanig is mishandeld dat hij daar altijd last van heeft gehouden en uiteindelijk een rolstoel nodig had. Mijn opa was een van de weinige overlevenden van mijn familie. Het grootste deel is daar vermoord. Mijn oma was voor de oorlog getrouwd met mijn oom Mark – de broer van mijn opa. Na de oorlog, toen Mark was vermoord, kreeg zij een relatie met mijn opa. Ik ben vernoemd naar de broer van mijn opa en de ex-partner van mijn oma. Gek gezegd heb ik mijn leven dus te danken aan de Tweede Wereldoorlog. Nadat mijn opa vijftien jaar geleden overleed, volgde mijn oma honderd dagen later.’ 

In de periode die volgde zag Mark ook zijn internetmiljoenen in rook opgaan. ‘We verkochten ons internetbedrijf in ruil voor aandelen, wat onze financiële man ons had geadviseerd. Dat bleek een misvatting. Alles stortte toen in elkaar en de aandelen daalden met negentig procent, dus ik heb het uiteindelijk ‘slechts’ voor een paar ton verkocht.’ 

Elkaar ontlopen

Wat er vervolgens gebeurde, is bekend. Mark werd eind 2002 opgenomen in het ziekenhuis, nadat er een tumor in zijn rug was geconstateerd. Al snel bleek deze tumor niet levensbedreigend te zijn en was een ogenschijnlijk eenvoudige ingreep voldoende om hem uit zijn lichaam te verwijderen. Het liep allemaal anders. Na de operatie was het ziekenhuis nalatig en is een bloeding over het hoofd gezien, waardoor hij een dwarslaesie opliep. ‘Maar ik heb minder tranen gelaten om mijn dwarslaesie dan om de scheiding van mijn vader en zijn tweede vrouw Carolina, die ik als mijn moeder beschouw,’ vertelt Marc zonder twijfel. ‘Dat is het meest pijnlijk geweest. Omdat op dat moment de familie uit elkaar viel, en daarmee ook ons gezin. Ik en mijn broertje Michel, die één jaar jonger is, bleven bij mijn vader wonen. En onze halfbroer Brian, die nu 34 is, en halfzusje Nathalie (27), gingen met Caroline mee.’ Na de scheiding kreeg Caroline nog een dochter bij een andere man: Naomi (16). ‘En ook haar beschouw ik als mijn zusje,’ zegt Marc, die altijd contact is blijven houden met Caroline. Dit in tegenstelling tot zijn vader Maurice (met zijn derde echtgenote kreeg hij nog een dochter) Intussen zien Marcs ouders elkaar zo nu en dan weer op verjaardagen van de kinderen en kleinkinderen. ‘Maar ze ontlopen elkaar dan zo veel mogelijk.’ Als oorzaak van hun troebele relatie noemt Marc het overlijden van zijn broertje Lion, die in 1985 werd geboren met een hartafwijking en slechts elf maanden oud werd. ‘Veel huwelijken sneuvelen wanneer er een kind komt te overlijden. Zij zijn daarna beiden een andere kant op gegaan.’ 

Marc staat tot 8 december met zijn voorstelling Wie bang is, krijgt ook klappen in het theater. Vanaf 9 december staat zijn nieuwe voorstelling, Scherven Brengen Geluk Jubileumtoer, op de agenda. Kaarten voor beide voorstellingen zijn verkrijgbaar via de website van Marc.

Dit verhaal verscheen in editie 45 van Story.

Beeld: Peter Smulders

 

Nadat zijn vorige relatie was stukgelopen, werd Martijn Fischer (50) snel verliefd op de 21 jaar jongere Ingeborg Helden. Het was liefde op het eerste gezicht en vorig jaar spraken de twee al over samenwonen. Maar Martijn heeft deze plannen nu overboord gegooid. Wel wil hij graag een kind met haar.

Baby voor Martijn Fischer

Martijn, die op dit moment in de bioscoopfilm Gek van Oranje te zien is, heeft wel een andere grote wens. ‘Ik hoop nog een keer vader te worden. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat het ouderschap het mooiste is wat je kan overkomen. Met mijn 
ex-vrouw Eva heb
 ik twee zoontjes van elf en veertien jaar. We hebben co-ouderschap en dat gaat heel goed. Om die reden wil ik ook in Utrecht blijven wonen. In de buurt bij mijn kinderen. Aan hen heb ik ook gevraagd of ze het leuk zouden vinden om nog een broertje of zusje te krijgen. Ik was bang dat ze het gek zouden vinden als hun vader nog een keer papa zou worden. Maar zij staan er helemaal achter.’ 

Lees het hele verhaal in editie 8. Nu in de winkel.

Beeld: Peter Smulders

Ferry Maat vertrekt 
voorgoed uit Nederland! Met zijn vrouw Lenny 
gaat hij op Bonaire wonen. De radio-dj volgt hiermee zijn hart. Maar Ferry heeft 
ook gemengde gevoelens, omdat hij zijn 100-jarige moeder moet achterlaten...

Ferry maakt zich wel zorgen om zijn moeder. ‘Mijn zoon redt zich wel met zijn gezin, maar mijn moeder van 100 laat ik ook achter. Voor haar is het moeilijk dat ik vertrek. Even op de koffie komen gaat straks niet meer. Lenny en ik hebben daarom een recreatiewoning gekocht waar we kunnen verblijven als we in Nederland zijn om onder anderen mijn moeder te bezoeken.’