Sinds de dood van zijn grote liefde Ria in 1997 heeft Bram Biesterveld (81) nooit meer een vrouw ontmoet die zijn hart sneller deed kloppen. Met name de afgelopen maanden miste ‘Pommetje Horlepiep’ iemand aan zijn zijde. Hij kampte met lichamelijke en mentale klachten. En vanwege de coronacrisis leidde hij een eenzaam bestaan.

Gezondheid

Na een tijdje te hebben gesukkeld met zijn gezondheid zit Bram Biesterveld weer lekker in zijn vel. ‘Ik ben bijna acht kilo afgevallen,’ vertelt de 81-jarige zanger en acteur aan Story. ‘In mijn rechterbeen zat een vaatvernauwing. Mijn bloed kreeg daardoor te weinig zuurstof. Er werd me aangeraden om veel te gaan wandelen.

Article continues after the ad

Bij slecht weer doe ik dat op een loopmachine en anders ga ik naar buiten. En het heeft gewerkt. Het zuurstofgehalte in mijn bloed is omhooggegaan en in kilo’s ben ik afgevallen. Ik voel me echt zoveel beter.’ Ook mentaal gaat het weer bergopwaarts met Bram. Hij heeft geen goede herinneringen aan de eerste maanden van de corona-quarantaine. ‘Ik woon sinds 1997 alleen. Mijn vrouw Ria overleed op 53-jarige leeftijd aan kanker. Ik was toen 59. Zij was mijn grote liefde.

Negen-tot-vijf-bestaan

Het verdriet was dus ook heel groot toen ze er niet meer was.’ Een andere vrouw is er nooit meer geweest. ‘Nee, dat kon ik niet. Ria was zo speciaal. Ik noemde haar ook weleens een echte artiestenvrouw. Als acteur en zanger heb je geen negen-tot-vijf-bestaan. Vaak ben je tot diep in de nacht bezig. Maar als ik dan thuiskwam, brandde er altijd licht.

Dan werd ze speciaal voor mij wakker om nog samen de dag door te nemen. Mijn dag, maar ook zeker haar dag. En dan sliepen we samen weer in. Ik ben in de afgelopen jaren nooit meer een vrouw tegengekomen met wie ik dat kan delen. Wel heb ik een goede platonische vriendschap met Betty uit Zandvoort. Zij is me heel dierbaar. Maar als vriendin. Niets meer. Net als dat ik ook veel vrienden heb.

Eenzaamheid

Alleen kon ik ze door die coronatijd niet veel zien. Dan voel je je wel eenzaam. Terwijl ik daar echt niet de man naar ben. Maar als je niemand mag zien – je kinderen en kleinkinderen zie je vanachter het raam – dan wordt je wereld heel klein. Dat was niet leuk. Ik hoop dat niet nog een keer mee te maken. Zelf ben ik uitermate voorzichtig.

Tegen iedereen die te dicht bij me in de buurt komt, vraag ik of ze afstand willen houden. Wel op een grappige manier, want dan komt het toch leuker over.’ Onlangs kon Bram ook geen afscheid nemen van zijn oudere zus die in de coronaperiode overleed.

‘Alleen haar kinderen mochten bij hun moeder. Dat begrijp ik natuurlijk heel goed. Maar vanwege die corona kon ik niet haar hand vasthouden, wat laatste woorden tegen haar zeggen. Dat was verdrietig. Gelukkig mocht ik wel naar haar uitvaart, waar ik afscheid van mijn lieve zus heb mogen nemen. Dat verzachtte het enigszins.’

Beeld: Peter Smulders


Dit artikel komt uit Story. Editie 38 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Magazine.nl

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.