‘Een hysterisch kind, als ik iets niet mocht, dan viel ik flauw van drift. Gewoon omdat ik mijn zin niet kreeg.’ Ko van Dijk was een begrip, een van de beste acteurs die Nederland heeft gekend. Een dramatische echtgenoot en een fantastische vader, die toen z’n zoons geboren waren, begreep dat er nog belangrijker zaken in het leven zijn dan toneelspelen.

A lles wat Ko van Dijk (1916-1978) deed, deed hij heel groot, heel hard en heel luid. Als hij lachte, leek dat op een aardbeving. Als hij schreeuwde, viel haast de kalk van het plafond. En z’n jongens wisten: als hij je een kus gaf, at-ie je bijna op. Als hij van je hield, wilde hij ’t liefst dat je de hele dag bij hem was. Ko leek voor het toneel in de wieg gelegd. Zijn grootvader was acteur en diens 21 kinderen kregen vrijwel allemaal met het theater te maken. Een van hen, Ko van Dijk sr., was toen zijn zoon Ko werd geboren met zijn vrouw Jetty Riecker al een vooraanstaand Nederlands acteursechtpaar. Het was daarom niet echt verwonderlijk dat de jonge Ko na een dramatische schooltijd – hij bleef op de ulo drie keer zitten in dezelfde klas – besloot acteur te worden. Met twee ouders op de planken kon dat niet zo moeilijk zijn, meende hij. Maar zijn gebrekkige opleiding en geringe algemene ontwikkeling wreekten zich: tot drie keer toe werd hij afgewezen op de Amsterdamse Toneelschool. Uiteindelijk nam zijn vader hem onder zijn hoede. Het was het begin van een gloedvolle carrière.

Nieuwe lotsbestemming

Zijn relatie met zijn moeder was gecompliceerd, en in het begin koos hij misschien daarom steeds voor oudere vrouwen. In drie van zijn huwelijken had de vrouw met wie hij trouwde al een kind. Teddy Schaank, met wie hij acht jaar gehuwd was, was de moeder van Linda. ‘Zelden heb ik mij zo verbonden gevoeld met een kind als met Linda en zij, ik weet dat zeker, met mij.’ Als eerbetoon aan hun bijzondere band koos actrice Linda van Dyck ervoor zijn naam te dragen. Toen in 1970 zijn eerste eigen zoon geboren werd, ‘ja... toen veranderde alles! Ik maakte iets mee waar ik nooit in mijn leven aan gedacht had. Ik heb nooit bewust kinderen gewild. Ik dacht, god nee, dat kan niet met mij. Alles van het leven is zo belangrijk voor me, wat moet ik met kinderen? Daar zat ook de angst achter dat het leven voor mijn kinderen net zo eenzaam zou worden als mijn eigen jeugd.’ Dat was voor Ko een schrikbeeld. ‘Maar toen ontmoette ik Pia, zij was verpleegkundige in het ziekenhuis waar ik werd geopereerd aan mijn heup. En toen wij wisten: wij houden van elkaar, wilde ik voor het eerst een kind.’ Ko was 54 en zoals met alles, stormde hij zijn nieuwe lotsbestemming met open armen tegemoet. In radio-interviews vertelde hij: ‘Het leven overstelpte me met een enorme verantwoording. Die drukte mij, niet naar, maar ik raakte wél in paniek. Ik ben als een gek aan het verzekeren geslagen; alles veiligstellen. Ik kreeg haast in het leven. En toen ik na drie jaar Kees als tweede zoon kreeg, ja, dan denk je: nu is het leven volbracht... nu is alles volbracht. Ik heb de mooiste vrouw van de wereld, ik heb twee prachtige zonen; dat is een dusdanige prijs op het leven, ik kon het geestelijk niet omvatten... Ik ben doorgegaan in een run om in godsnaam nóg meer geld te verdienen en nóg meer te zorgen.’

Beeld: ANP

Article continues after the ad

Lees het hele verhaal in Story. Dit artikel komt uit Story. Editie 34 ligt nu in de winkel of lees het artikel via  Magazine.nl 

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.