Negen jaar geleden maakte Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd een einde aan zijn leven. Een loodzware tijd volgde voor Isa Hoes, maar haar kinderen gaven haar kracht om op de been te blijven. ‘Ik ben vader en moeder tegelijk.’ Toch werd ook Isa uiteindelijk gekweld door een depressie.   

Isa is ook één van de fotografen die voor de Esther Vergeer Foundation een foto hebben gemaakt van een kind met een beperking. ‘Eigenlijk had Antonie ook een beperking. Alleen eentje die niemand zag, en dat is het lastige als je een mentale aandoening hebt. Van de buitenkant zie je het niet. Waardoor er vaak meer onbegrip is. Daar had Antonie ook mee te maken. Dat blijft lastig omdat het niet te zien is.’ In de jaren na zijn dood ontfermde Isa zich over haar kinderen, maar werkte ook keihard door. En dat brak haar op. In het programma Waar is De Mol? van Johnny de Mol vertelde ze twee jaar geleden: ‘Mijn lichaam gaf al een tijdje heel veel aan, maar dat hoorde ik niet. Ik heb al jaren last van krampen. Twee maanden geleden kreeg ik er echt erg last van en viel ik flauw. Toen dacht ik twee dingen. Ik dacht ‘het kan’ en ik dacht ‘eindelijk helemaal niks, wat fijn’. Ik ben gaan liggen en eigenlijk begon ik toen meteen te huilen en dat hield niet op. Ik deed de gordijnen dicht en toen dacht ik: o ja, dit is misschien wel een beetje een soort van depressie.’ Om die reden besloot Isa de laatste jaren haar werkzaamheden te minderen. Wel wordt binnenkort haar boek Toen ik je zag verfilmd. ‘En er komt nog iets aan waar ik helaas nog niets over kan zeggen. Maar ik voel me goed en heb zin om te gaan werken.’ 

More content below the advertising

Foto: Peter Smulders

Bekijk de foto in Story. Editie 41 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Tijdschrift.nl.

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.