Demissionair minister-president Mark Rutte (54) heeft net als veel andere Nederlanders een heftig jaar achter de rug. Aan Story vertelt hij openhartig over zijn overleden ouders en broer, en op welke momenten het VVD-boegbeeld een liefdespartner het meest mist...

U oogt tijdens media-optredens energiek en bijna onaantastbaar. Maar zelfs bij u moet de vermoeidheid, zowel fysiek als geestelijk, toch een keer toeslaan?

‘Weet je, ik maak misschien veel uren maar ik heb wel een mooie baan. Op sommige momenten is het zwaar, bijvoorbeeld als ik zoals nu met corona maatregelen moet nemen die de vrijheid van mensen beperken. Of bij de ramp met vlucht MH17 toen ons land in verdriet gedompeld was. Dan moet ik er staan en dat doe ik ook. Ook als het mijzelf aangrijpt of als ik lange dagen maak. Maar veel vaker is het een prachtige baan waar ik enorm veel energie van krijg. Omdat ik mensen met geweldige ideeën spreek. Of met enorm veel passie voor hun vak. Dan voel ik mij bevoorrecht dat ik premier van dit land mag zijn.’

Article continues after the ad

Uw broer Wim overleed in 1989 aan de gevolgen van aids. Was zijn geaardheid een taboe in die tijd?

‘Doordat ik een nakomertje ben, heb ik van een aantal familieleden al afscheid moeten nemen. De meesten hebben gelukkig een mooie leeftijd bereikt. Mijn broer was inderdaad nog heel jong. Je sprak toen minder over je geaardheid of je seksleven, maar het was ook zeker geen taboe.’

Had Wim met de medische zorg van nu nog geleefd, denkt u?

‘Het blijft natuurlijk altijd gissen of hij nog zou hebben geleefd als hij nu ziek zou zijn geworden. We hebben een medische zorg om trots op te zijn. Dat is een feit. Mensen die lijden aan ziekten die vroeger sowieso dodelijk waren, kunnen we nu vaak behandelen. We weten zoveel meer dan dertig jaar geleden.’

Welke gevolgen heeft het overlijden van uw vader en broer op het leven van jullie moeder gehad? 

‘Mijn moeder is 96 geworden en heeft dus veel mensen om haar heen zien wegvallen. Hoewel ze enorm van het leven genoot, vond ze dat lastig aan ouder worden. En het verliezen van je kind is natuurlijk vreselijk... Zo hoort het niet, ouders horen eerder te gaan dan kinderen, niet andersom. Ze was nuchter genoeg om te weten dat het leven door moest gaan, maar natuurlijk draag je dat altijd met je mee.’

Waarom noemde uw vorig jaar overleden moeder u de directeur? 

‘Haha, ja dat is een mooie herinnering. Mijn moeder en ik, hoe zal ik het zeggen, wilden allebei graag dat de dingen gingen zoals wij wilden dat ze gingen. Dus dat kon best weleens botsen als we allebei iets anders wilden. Dan knalde het even. Maar dat is niet erg. Het is tegelijkertijd wat ik nu mis. Dat ze zo heerlijk zichzelf was. Met haar borreltje en haar sigaretje. En reken maar dat het geen fluit uitmaakte dat ik premier ben, als ik bij haar langskwam. Via-via hoorde ik natuurlijk dat ze trots was, zoals op al haar kinderen, maar ik kreeg rustig de wind van voren als ik daar volgens haar om gevraagd had. Gek, hoe je zelfs dat kunt missen... Daarom pak ik ook ieder moment dat ik kan om met familie herinneringen op te halen!’ 

Op welke momenten mist u als vrijgezel een partner in uw leven? 

‘Mijn dagelijkse leven is zo druk dat ik voor mijn gevoel nauwelijks tijd zou hebben voor een vaste relatie. Ik heb een grote vriendenkring die ik graag opzoek, maar ik vind het na een drukke werkweek ook heerlijk om alleen te zijn. Om achter de piano te kruipen of een goed boek te lezen. Maar natuurlijk, op sommige momenten mis ik die partner ook wel. Bijvoorbeeld rond het overlijden van mijn moeder of na een dag waarop ik lastige besluiten heb moeten nemen om corona tegen te gaan.’

Door: Nick Dijkman | Beeld: Brunopress

Lees het hele verhaal in Story. Dit artikel komt uit Story. Editie 09 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Magazine.nl

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.