Inge Ipenburg kunst

Inge Ipenburg wordt soms zo ontroerd door kunst, dat ze het emotioneel niet meer aankan en moet huilen. Dat vertelt de 61-jarige actrice in het AD.

Toen ze naar een schilderij van Mark Rothko keek, hield Inge het niet meer droog. "Ik moest de zaal uit, omdat ik zo moest huilen", zegt ze. "Daarna ben ik weer rustig de zaal ingelopen en heb ik op een afstandje staan kijken."

More content below the advertising

Tranen met tuiten

Niet alleen kunst ontroert Inge, ook bij films lopen de tranen over haar wangen. "Zoals toen ik de film The Favourite zag. Ik had de neiging die zo nu en dan stil te zetten om bij te komen." De film Oliver! van Carol Reed uit 1968 treft Inge keer op keer. "Daar moet ik altijd verschrikkelijk om huilen."

Bijzondere herinnering

Ook muziek grijpt de actrice, en tegenwoordig ook schrijfster, naar de keel. "Het eerste album van Arctic Monkeys: Whatever People Say I Am, That's What I'm Not. Dat sloeg bij mij in als een bom." Aan David Bowie's tweede album Space Oddity heeft Inge bijzondere herinneringen. "Dat was de soundtrack van mijn eerste seksuele ervaringen."

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.

Bron: ANP | Beeld: Peter Smulders