Als achttienjarig meisje scoorde Imca Marina haar eerste hit en sindsdien heeft de 79-jarige zangeres het podium nooit verlaten. Vorig jaar zat ze zestig jaar in het vak. In Story kijkt Imca terug op haar glansrijke carrière, vertelt ze openhartig over de ruzie met Anneke Grönloh en over het immense verdriet om haar grote liefde. ‘Ik ben naar Wenen gereisd, want ik kon gewoon niet geloven dat hij er niet meer was.’

Morgen

‘Dat was mijn eerste single. Ik was een jaar of achttien en woonde bij mijn tante Janny in Amsterdam. Het was nooit mijn bedoeling om door te breken als zangeres. Ik wilde eigenlijk bloemiste of tuinarchitecte worden. Mijn carrière is me eigenlijk een beetje overkomen. Als kind zong ik wel. Ik merkte dat ik mensen blij maakte en dat het me makkelijk afging. Alsof ik geleid werd. Ik won ook talentenjachten. Daar deed ik vaak uit balorigheid aan mee. Meiden van school riepen dan dat ik mee moest doen. Vervolgens waren we enorm aan het keten en dan won ik ook nog.’ 

Article continues after the ad

Lass mein Herz nicht weinen

‘Mijn eerste single die in de hitparade terechtkwam. Het ging over een gebroken hart. Ook ik heb natuurlijk genoeg liefdesverdriet gehad. Daar ontkomt niemand aan. Waardoor ik heel lang van slag ben geweest, is dat mijn toenmalige Oostenrijkse vriend Rudi verongelukte. Rudi werkte voor de luchtmacht en stortte neer met een helikopter. Hij was heel belangrijk voor me. Ik kon ook niet geloven dat hij dood was. Ik ben toen naar zijn woonplaats Wenen gegaan om te kijken of hij echt was overleden. Ergens hoopte ik dat ik hem zou zien lopen. Als jong meisje kun je dat gewoon niet bevatten. Maar hij was écht dood. Ik heb vervolgens zijn oma, bij wie hij woonde, bezocht. En daar ben ik bijna twee maanden gebleven. Het verdriet om Rudi bracht ons samen.’

Soerabaja

‘Ik was de eerste zangeres die het lied Soerabaja zong. Mijn verkopen waren goed en toen ging Anneke Grönloh, die in Nederland al een echte ster was en tegen wie ik opkeek, het ineens uitbrengen. Omdat het bij haar imago paste. Daar ben ik jarenlang van slag door geweest. Want dat doe je niet. Je blijft van elkaars liedjes af. Later heb ik Anneke gevraagd waarom ze dat gedaan had. Dat vonden ze leuk, zei ze. Waarop ik zei: Maar ik zing toch ook niet Brandend zand? Toen hoorde ik ook dat ze dit op aandringen van haar platenmaatschappij had gedaan. Ik was er echt kwaad om. Later is dat bijgelegd, want ze was een schat van een mens.’

Viva España

‘Dit lied zal ik altijd blijven zingen. Ik heb er ook zo veel mee opgetreden in Spanje. Ook mocht ik zingen in grote Spaanse televisieshows. Destijds heb ik er zelfs over nagedacht om in Spanje te gaan wonen. Maar het was me te warm. Na drie maanden miste ik de Nederlandse regenbuien. Door dit nummer werd ik wel een internationaal gevraagd zangeres. Engeland, Frankrijk, Noorwegen, Zweden, Duitsland, Oostenrijk... overal trad ik op. Alleen niet in Italië. Daar wilden ze geen Spaans liedje in hun shows. Later heb ik nog het lied Bella Italia opgenomen en toen was ik wel welkom. Het leek er ook op dat ik zou gaan samenwerken met Emile Hartkamp. Hij vertelde me dat hij een geweldige opvolger voor Viva España had geschreven. Om dat vervolgens aan Marianne Weber te geven. En bedankt! Dat vond ik niet leuk. Later gebeurde dat nog een paar keer. En als ik hem dan belde, was hij onbereikbaar. De koningin kon je toen makkelijker bereiken, zeg maar. Maar ik weet dat hij het nooit slecht heeft bedoeld. Het leuke is dat we deze zomer met een revival van Viva España komen. Ik heb zelf de tekst geschreven en ik hoop dat het goed ontvangen wordt.’

Casanova

‘In mijn leven ben ik veel casanova’s tegengekomen, maar ik ben er nooit gevoelig voor geweest. Ik houd niet van charmeurs, dat was me te gelikt. Ik hield meer van mannen die recht voor hun raap waren, die dingen zeiden als: Ik vind je een leuke meid, zullen we een eind gaan wandelen? Want zo deden we dat vroeger. Het ging allemaal niet zo snel. Ik weet mijn allereerste verliefdheid nog. Dat was liefde op het eerste gezicht. We hebben een tijdje een relatie gehad. Totdat hij in dienst ging. Hij wilde ook niet dat ik bleef zingen. Toen heb ik het uitgemaakt. Nu ben ik alweer een tijdje alleen. Op mijn leeftijd valt het niet mee om een leuke man te vinden en ik ben geen type voor een veel jongere man. Mijn ex Stephen was zeven jaar jonger, maar was voor zijn doen een oude man. Ik denk ook niet dat ik nog een relatie krijg. In de kroeg wijzen vriendinnen mij voor de grap weleens op leuke mannen. Dan zeggen ze: Hij is leuk en heeft financieel een goed karakter. Maar hé, ik moet naast hem liggen. Laat mij maar met rust.’

Beeld: Peter Smulders

Lees het hele verhaal in Story. Editie 25 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Magazine.nl

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.