De plotselinge dood van haar grootvader kwam voor Sharon Stone als een geschenk uit de hemel. Want dat was de dag waarop het seksueel misbruik stopte. ‘Eindelijk was de nachtmerrie voorbij,’ aldus de Hollywoodster, die vanaf haar kleutertijd te maken had met de walgelijke praktijken van haar opa.

Nachtmerrie

Na haar doorbraak als schrijfster Catherine Tramell in Basic Instinct (1992) groeide Sharon Stone (63) uit tot Hollywoodster. Echter zonder het jaloersmakende leven vol glitter en glamour. Sharons privébestaan werd vooral gekenmerkt door ellende. In haar autobiografie The Beauty of Living Twice doet Sharon, tweede in een arbeidersgezin van vier kinderen, de pijnlijke onthulling dat ze – met haar drie jaar jongere zusje Kelly – seksueel werd misbruikt door haar opa, Clarence Lawson, de vader van haar moeder. Dit begon al toen de zusjes kleuters waren! Jarenlang heeft Clarence zich vergrepen aan Sharon en Kelly, die met niemand durfden te praten over de walgelijke praktijken van opa, wiens dood door een hartaanval een zegen was. Sharon schrijft in haar autobiografie dat ze in zijn lichaam porde toen hij in zijn kist lag. ‘Ik was toen veertien jaar oud. Ik wilde zeker weten dat hij dood was en deze nachtmerrie voorbij was.’

Article continues after the ad

Les geleerd

Sharon vond het misbruik zeer traumatisch. Juist daarom hakte een voorval achter de schermen van Basic Instinct er destijds erg in. In The Beauty of Living Twice onthult Sharon dat een producer wilde dat ze seks had met een tegenspeler. ‘Zodat we chemie konden ontwikkelen.’ Sharon weigerde dat. ‘Ik kreeg toen het etiket dat ik ‘moeilijk’ was.’ Dát vond men Sharon ook na de opnames van de beruchte ondervragingsscène, waarin blijkt dat haar personage geen ondergoed draagt. ‘Tijdens de opnames had men gevraagd mijn slipje uit te trekken, omdat de witte stof weerkaatste tegen het licht. Mij was verzekerd dat niet te zien zou zijn dat ik geen ondergoed droeg.’ Het tegendeel bleek het geval, tot verbijstering van Sharon, die tijdens de voorvertoning ontplófte. ‘Na het zien van die beelden heb ik regisseur Paul Verhoeven geslagen en mijn advocaat gebeld, die zei dat de film zo niet mocht worden uitgebracht. Ik liet Paul weten welke opties ik had, maar hij ontkende dat ik überhaupt opties hád. Ik was maar een actrice, een vrouw...’ Uiteindelijk legde Sharon zich erbij neer. ‘Alles heeft me een les geleerd,’ zegt ze nu. ‘Misschien heb ik meer meegemaakt dan sommige mensen ooit zullen beleven, maar ik ben nu wel op het punt gekomen waarop ik heel zen en boeddhistisch ben geworden. Ik heb rust in mijn lijf gekregen.’

DOOR JOËL POLLEMANS | FOTO BRUNOPRESS

Lees het hele verhaal in Story. Dit artikel komt uit Story. Editie 14 ligt nu in de winkel of lees het artikel via  Magazine.nl 

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.