Hans van Willigenburg is al jaren vrijgezel, maar een partner lijkt hij niet te missen. Wie hij wél verschrikkelijk mist, is zijn trouwe viervoeter Sinatra. Openhartig vertelt Hans aan Story over zijn grote verdriet, hoe hij de coronatijd doorkwam en zijn dierbare vriendschap met Mireille Bekooij.

Vlak voordat de coro-napandemie uitbrak, moest Hans van Willigenburg (78) afscheid nemen van zijn trouwe teckel. Op de Amsterdamse grachten was het duo een vertrouwd beeld. Waar zijn baasje ook naartoe ging, het hondje liep mee. Zelfs als Hans ’s morgens de krant uit de brievenbus haalde, hobbelde het beestje achter hem aan. Maar nu is het al ruim anderhalf jaar stil. ‘Sinatra, zoals mijn teckel heette, is bijna 21 jaar geworden,’ vertelt Hans aan Story.

Leegte

‘Heel oud dus voor een hond. Maar het gemis is enorm. Bij alles wat ik deed, was hij aanwezig. Omdat ik niet meer een paar keer per dag hoefde te wandelen met Sinatra, ging ik drie keer per dag naar de bioscoop. Heerlijk in mijn eentje een film kijken. Daardoor kwam ik de dagen redelijk goed door. Op weg naar de bioscoop en terug naar huis ontmoette ik weer mensen met wie ik een praatje maakte.’ Toen corona uitbrak, stond het leven buitenshuis ineens stil. Dat maakte de leegte die Sinatra achterliet nog intenser voelbaar. ‘Ineens ging het land op slot. Bioscopen gingen dicht, terrasjes mochten niet meer, het werd echt heel stil. Dat vond ik moeilijk.’ 

Beeld: Peter Smulders

Article continues after the ad

Lees het hele verhaal in Story. Editie 32 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Magazine.nl

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.