Gerard Ekdom moest veertien jaar geleden definitief afscheid nemen van zijn moeder, die leed aan ALS. De presentator mist haar enorm, maar put troost uit het feit dat hij haar dicht bij zich voelt. Vooral onder de Spaanse zon.

Gerard voelt zich dus kiplekker en dat heeft ook met zijn leeftijd te maken, zegt hij in Flair. ‘Ik weet beter wat ik wil en ben niet bezig met wat anderen vinden. Daarin zit een enorme rust. Ik sta nu ook wel dichter bij mezelf, ga veel meer op mijn gevoel af. Wat is voor mij belangrijk. Ik ben ergens ook wel zachter voor mezelf geworden, het is goed zoals het is. Wat me opvalt, is dat ik ook emotioneler ben dan vroeger. Ik huil best vaak. Het lijkt wel of ik meer opensta. Ik ben altijd geraakt geweest door muziek, maar de laatste tijd lijkt het wel of het extra binnenkomt. Toen Gladys Knight afgelopen zomer op het North Sea Jazz Festival optrad en ze Midnight Train to Georgia begon te zingen, stroomden de tranen over mijn wangen. Stond ik daar als volwassen man een potje te huilen.’

More content below the advertising

Moeder

Geëmotioneerd is Gerard ook als hij met Nicole en hun tienerzonen Lennon (14) en Lewis (12) in Spanje is. Dat heeft een speciale reden. ‘Mijn moeder was ook dol op Spanje. Ik ging er elk jaar met mijn ouders in de zomervakantie naartoe. Dat waren de beste vakanties, ik heb er heel goede herinneringen aan. Nog steeds ga ik elk jaar naar Spanje, nu met mijn eigen gezin. Daar voelt mijn moeder altijd heel dichtbij. Ze was er zo gelukkig. De laatste keer dat mijn ouders daar samen waren, begon mijn moeder heel hard te huilen, ontroostbaar was ze. Mijn vader vroeg: Maar meisje, wat is er? En mijn moeder zei: Het is hier zo mooi, en ik kom hier gewoon nooit meer. Misschien dat ik daarom ook wel elk jaar terugga. Als ik daar rondrijd, denk ik altijd aan die laatste rit die zij heeft gemaakt en hoe moeilijk dat voor haar moest zijn. Ik denk dat een deel van haar ook in Spanje is gebleven. (...) Ik geloof wel dat ze op mijn schouder zit. Tenminste dat hoop ik. Ik was 27 toen ze overleed, mijn moeder van 53. Dat is veel te jong, om te sterven en om je moeder te verliezen. Dat heeft ook veel met me gedaan. Door haar dood ben ik spiritueler geworden. Het is niet alleen mooi om haar dichtbij te voelen, maar ook troostend. Alsof je het afscheid uitstelt.’

Beeld: Peter Smulders

Lees het hele verhaal in Story. Editie 48 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Tijdschrift.nl.

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.