Op 17 augustus is het tien jaar geleden dat de legendarische Jos Brink op 65-jarige leeftijd aan de gevolgen van darmkanker overleed. In een bijzonder openhartig interview met Story kijkt Frank Sanders (71), de man met wie Jos maar liefst 35 jaar samen was, terug op zijn relatie met de veelzijdige showman.

Lees ook: Van deze BN'ers krijgt OG3NE steun na het overlijden van hun moeder

De wereld stond even stil toen op 17 augustus 2007 Jos Brink overleed aan de gevolgen van uitgezaaide darmkanker – de komende week tien jaar terug. Thuis in Amsterdam ontvangt weduwnaar Frank Sanders Story voor een interview over zijn grote liefde.

Frank, hoe waren die tien jaar zonder Jos? 

‘Soms denk ik: jemig, is het alweer zo lang geleden? Maar zo gek is dat natuurlijk niet. Mijn leven ging door. Ik kreeg nieuwe vrienden die Jos niet eens persoonlijk hebben gekend. Aan de andere kant zijn er ook dagen dat het voelt alsof hij gisteren is overleden. Vooral als ik in Carré ben of naar foto’s kijk die met ons werk te maken hebben. Ineens is daar dan weer die pijn, en het gemis.’ 

Thuis heb je dat niet? 

‘Nee, helemáál niet. Ik denk omdat de hand van Jos eruit is.’ 

Hoe bedoel je dat? 

‘Vroeger proefde je hier in huis zijn sfeer. De muren weergalmden zijn stem. Dat is allemaal niet meer. Het huis is ‘ont-Jost’. Onze slaapkamer werd de logeerkamer. Jos’ werkkamer doet dienst als tv-kamer en veel van zijn persoonlijke spullen gingen naar dierbaren.’ 

Heb je alles van Jos weggegeven? 

‘Hemeltje, nee. Alleen dat waarvan ik afstand kon doen. De rest staat in dozen in de kelder, tot het moment dat ik het kan loslaten. En anders zullen ze er staan tot het moment dat ik er zelf niet meer ben.’

Veel nabestaanden ervaren het opruimen van kleding van een gestorven dierbare als één van de moeilijkste dingen. 

‘Vreselijk... Zijn kleding is er als laatste uitgegaan. Ik had Jos’ kleren nodig om met hem in contact te blijven. Daarom moest ik hem kunnen blijven ruiken. Het was daarom belangrijk dat die kleding bleef liggen en hangen op dezelfde plek, om die vertrouwde geur zo lang mogelijk bij me houden. Ik herinner me het moment nog toen ik na tweeënhalf jaar besefte dat zijn kleding me niet meer kon troosten omdat de tijd ze geurloos had gemaakt. Huilend heb ik alles ingepakt en naar het Leger des Heils gebracht. Ik hoopte dat de kleding die mij zo hadden getroost de weg zou vinden naar hen die het nodig hadden.’ 

Was je niet bang dat je later mensen kon tegenkomen met Jos’ kleding aan? 

Grijnzend: ‘Integendeel. Dat zou ik juist leuk vinden.’ 

Lees het hele verhaal in Story. Editie 32 ligt nu in de winkel.

Wil je niets meer missen van Story? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale zomer-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Beeld: Peter Smulders

Elke week beantwoordt een Bekende Nederlander twintig vragen over zijn of haar leven. In deze aflevering wielerlegende Leontien van Moorsel (47). 

Van wie of wat heb je afkeer?
‘Pestkoppen! Ik heb in 2013 Het Leontienhuis opgericht. Daar worden jonge mensen met een eetstoornis ondersteund. Ik maak er geregeld mee wat een verschrikkelijke invloed pesten op iemands leven kan hebben.’

Zou je iets aan je lichaam willen veranderen?
‘Mijn grote, platte neus zou wel iets kleiner mogen. Die heb ik van mijn vader geërfd. Maar tegelijkertijd heeft die neus me ook veel gebracht met wielrennen, want ik kon er meer zuurstof door binnenkrijgen. Dus eigenlijk ben ik goed zo.’

Wat veranderde je leven?
‘Moeder worden. Ik was een egoïstische topsporter. Zette mezelf altijd bovenaan. Maar als je moeder wordt, zet je meteen je kind op nummer één. En zo hoort het ook.’

Lees het hele interview in Story. Editie 8 ligt nu in de winkel.

Beeld: Peter Smulders

Chantal Janzen en echtgenoot Marco Geeratz maakten er nooit een geheim van dat ze zoontje James (9) graag een broertje of zusje willen schenken, maar tegelijkertijd ook twijfelden over gezinsuitbreiding.

‘Het is best een onderwerp bij ons thuis. Marco en ik praten geregeld over een tweede kindje,’ bekende Chantal, die vorige week haar 39e verjaardag vierde, aan Story. ‘Gaan we ervoor of toch niet? Want op zich draait alles heel goed in ons gezin. Mijn leeftijd laat ik niet meetellen. Er zijn genoeg vrouwen van veertig die nog een keer zwanger raken. Ik laat het gewoon van mijn gevoel afhangen...’

Voorjaar

Toen zij en Marco eenmaal besloten voor een tweede kindje te gaan, was ze vrijwel meteen in verwachting. En dat was óók even schrikken: ‘Het kwam toch sneller dan we dachten.’ Wanneer ze precies zal bevallen maakte Chantal niet bekend – ‘Ergens in het voorjaar’ – maar samen met Marco én James bereidt ze zich voor op de geboorte. En dat betekent ook met z’n allen naar de verloskundige. 

Lees het hele verhaal in Story. Editie 8 ligt nu in de winkel.

Beeld: Peter Smulders