Liz Snoijink is altijd bang geweest om te sterven. Nu ze op het toneel avond aan avond in de huid kruipt van een terminaal zieke vrouw, komt die angst héél dichtbij, en wordt ze gedwongen hem in de ogen te kijken. Gek genoeg merkt ze een verschuiving op in haar gevoel: de rust overheerst. 

Article continues after the ad

Wat wil ik wel, wat wil ik niet?

Liz Snoijink (61) heeft er nooit een geheim van gemaakt dat ze ertegen opziet om ouder te worden. ‘Ouder worden vind ik moeilijk,’ vertelde ze eerder in Story. ‘Als ik eraan denk, zie ik het hek staan. Het hek, dat betekent dat de dood er bijna aankomt.’ Nu ze in het toneelstuk De man van je leven, naar het boek van Arthur Japin, de rol van een terminaal zieke vrouw speelt, komt de dood heel dichtbij. ‘Het vreemde is dat ik nu helemaal niet meer bang voor de dood ben,’ zegt de actrice. ‘Door deze rol ben ik veel over mijn ‘einde’ na gaan denken. Ik sprak er ook met Nicolaas over. Wat wil ik wel, wat wil ik niet?

Gedachte 

Daar zijn we nog steeds over aan het praten.’ Ook ’s nachts houdt de dood Liz wakker. ‘Wanneer ik met een nieuw stuk bezig ben, slaap ik altijd slecht,’ zegt ze. ‘Na drie uur slaap ben ik klaarwakker. Vaak ga ik dan nog een tekst doornemen of ik mijmer wat weg. En in een van die nachten bedacht ik ineens: als ik nu dood zou gaan, dan heb ik een heel mooi en compleet leven gehad. De volgende dag dacht ik daar heel anders over. Want ik wil helemaal niet dood. Maar die gedachte was nieuw voor me. En op zich maakte me dat heel blij, tevreden. De gedachte aan de dood maakte me rustig. Voor mij betekent dat dat ik blij ben met wat ik heb en dat ik een mooi leven achter de rug heb, waarin ik alles heb gedaan wat ik wilde. Ik vond het bijzonder. Het maakte me niet meer bang.’ 

Het hele verhaal staat in de nieuwste Story. Editie 42 ligt nu in de winkel

Wil je niets meer missen van Story? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale lente-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Beeld: ANP