Vanwege zijn grote sociale betrokkenheid vertellen mensen vaak opvallend openhartige verhalen aan presentator Joris Linssen. Zelf maakte hij afgelopen jaar ook een ingrijpende gebeurtenis mee, die hem altijd zal bijblijven.

Al jaren scoort Joris Linssen (53) met tv-programma’s als Hello Goodbye en Joris’ Kerstboom, waarin geïnterviewden hun hart bij hem uitstorten. Inmiddels heeft de KRO-NCRV-presentator al heel wat verhalen over hoop en liefde, maar ook over verdriet en verlies gehoord. Joris is geknipt voor dergelijke programma’s, omdat hij enorm sociaal betrokken is. Zo ving hij met zijn vrouw Rebecca, met wie hij twee inmiddels volwassen dochters heeft, de afgelopen jaren meerdere pleegkinderen op. Dat is voor Joris de normaalste zaak van de wereld, vertelde hij eens aan Story. ‘Ik had ruimte in mijn huis en in mijn hart. Daarom wilde ik graag iets voor andere kinderen betekenen.’

Article continues after the ad

Als gevoelsmens is het voor Joris niet moeilijk om zich te verplaatsen in de vaak zeer emotionele ervaringen die geïnterviewden met hem delen. Zelf maakte hij afgelopen jaar ook een ingrijpende gebeurtenis mee. In Margriet laat hij weten dat 2019 vooral in het teken stond van het overlijden van zijn stiefvader, Louis. ‘Mijn ouders zijn gescheiden toen ik een jaar of dertien was en vijfendertig jaar geleden kwam Louis in ons leven. Hagenees, vrijbuiter, avonturier, charmeur. De spil van het hele spul, eigenlijk, tot hij een paar jaar geleden steeds zieker werd. Hij is nog wel mee geweest naar Ameland, afgelopen kerst, puur op wilskracht. Zijn dochter en ik hebben ieder een paar nachten bij hem geslapen, om mijn moeder te ontlasten. Moest ik ’s nachts met hem naar de wc. Heel indringend en intiem om de vriend van je moeder ineens te moeten ondersteunen, naakt, of in een luier. Uiteindelijk is hij op 9 januari van dit jaar overleden.’

Indruk

In het interview vertelt Joris dat de laatste dagen van het leven van zijn stiefvader diepe indruk op hem hebben gemaakt. ‘In de laatste fase lag Louis in het ziekenhuis en er was in samenspraak met de familie door de artsen bepaald dat we niet meer alles op alles zouden zetten om hem in leven te houden. Het was goed zo. Ze zeiden ook dat hij waarschijnlijk niet meer zou bijkomen. Maar dat gebeurde wel. Ik was daar toevallig bij, samen met mijn moeder. Louis vroeg wat er allemaal aan de hand was. Ik kon op dat moment zeggen dat het allemaal wel meeviel, dat hij maar lekker moest gaan slapen, maar ik vind dat iedereen een eerlijk antwoord verdient. Ik vertelde hem dat hij zou sterven. Hij schrok echt. Mijn moeder stond ernaast en die vond het gelukkig ook fijn dat ik het had gezegd, die vindt ook dat je eerlijk moet zijn, maar ik zag in Louis’ blik de teleurstelling, het besef dat het zou ophouden. Hij begon te huilen, mijn moeder troostte hem heel liefdevol en ik heb voorzichtig een paar stappen naar achteren gedaan. Zo intens. Hij zag het ondanks alles niet aankomen. Ik vond het heel heftig om mee te maken, dat je iemand die tijding brengt en ziet hoe hij daarop reageert.’ 
 

Lees het hele artikel in Story. Editie 52 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Tijdschrift.nl.

Beeld: ANP

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.