Een jaar geleden beunde Donny Roelvink nog bij in de coffeeshop, nu zijn hij en z’n spijkerharde sixpack te zien in de nieuwe film Misfit.

Je had nog nooit een acteerles gevolgd en meteen een grote filmrol te pakken. Hoe was het om te acteren?
‘Superleuk. Natuurlijk had ik weleens voor een camera gestaan, maar dit was heel anders. In Hermanos en De Roelvinkjes kon ik mezelf zijn; een beetje m’n broer uitschelden, ‘kut’ en ‘klote’ roepen. Nu moest ik me aan een script houden. Na afloop heb ik de regisseur gevraagd of hij vond dat ik het goed deed en hij was heel enthousiast. Het moet ook in je zitten, denk ik. Je kunt wel honderd lessen volgen. Maar als je je gevoel niet kunt uiten, wordt het niks. Vanaf nu stort ik me vol op acteerlessen, want ik wil hier zeker mee doorgaan.’

Article continues after the ad

Was je vroeger populair op school?
‘Niet echt. Iedereen kende me wel omdat ik het broertje van Dave was, en het zoontje van Dries. Maar ik was heel onzeker. Verlegen ook.’

Stond het je weleens tegen, zoon van Dries Roelvink zijn?
‘Jawel. Vooral nadat mijn vader die commercial had gedaan; iedereen op school begon natuurlijk over die gele zwembroek. Als elfjarig jongetje heb ik toen heel wat over me heen gekregen. Maar ik was iemand die zich niet makkelijk liet pesten: ik verzon altijd wel iets om mee terug te slaan. Dat ik altijd met mijn broer vergeleken werd, vond 
ik erger. Dat was een paar jaar terug, voordat ik bekend werd. Overal waar ik kwam, wilden mensen met me op de foto omdat ze dachten dat ik Dave was. Dat was echt vervelend, want dat was de enige reden dat ik aandacht kreeg. Niemand zag míj meer. Toen ben ik keihard gaan trainen.’

Als reactie daarop?
‘Ja. In die periode, zo rond mijn examenjaar, ging het uit met mijn vriendin.Ik wist niet wat ik met mijn leven aan moest en ik begon dik te worden: een opeenstapeling van dingen die tegenzaten. Toen dacht ik: fuck it man, ik ga zo’n harde sixpack opbouwen dat ze wel gaan zien wie Donny is. Ik ging keihard trainen, elke dag. Als ik om acht uur op school moest zijn, ging ik om half zeven hardlopen. Recht op mijn doel af: ik zou niet stoppen totdat ik tevreden was over mijn lichaam. Achteraf gezien was het mijn redding. Ik kreeg een nieuwe vriendin, een realityserie met m’n broer, mensen kwamen naar me toe om te zeggen dat ik er zo fit uitzag.’

Wil je niets meer missen van Story? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale herfst-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Beeld: Peter Smulders