Op haar tachtigste bruist Carry Tefsen nog van de energie. Tegelijkertijd realiseert ze zich dat ze niet het eeuwige leven heeft, en daarom dus een en ander moet regelen...

Carry, die oma is van zeven kleinkinderen, geeft eerlijk toe veel aan de dood te denken. ‘Als je tachtig bent, moet je daar gewoon rekening mee houden.’ Daarom vindt ze dat ze eigenlijk niet kan wachten met het uitzoeken van een begraafplaats, want: ‘We willen wel ergens leuk liggen. Maar dat vergeten we steeds te regelen. Ergens denk je toch altijd dat het leven nog honderd jaar doorgaat. Maar goed, we maken er nog wat van. Ik hoop dat ik nog tien jaar heb. Als ik gezond ben, tenminste. Als ik niet meer praten en zitten kan, mogen ze me neerleggen...’ • 

Article continues after the ad

Het hele artikel lees je in Story. Editie 44 ligt nu in de winkel of lees verder op Blendle

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.

Beeld: Edwin Smulders