Pauline van Rijsoort

In het derde seizoen van Boer zoekt Vrouw schreef Pauline van Rijsoort (52) voor varkensboer Gerard uit Brabant. Met nog twee andere vrouwen bleef ze over voor de logeerpartij, maar Gerard koos voor Leonie. In datzelfde seizoen deed ook boer Jan Ybema mee. Hij hoefde geen keus te maken, want zijn drie vrouwen verlieten hem uit eigen beweging. ‘Toen ik de uitzending later op televisie zag, kon ik me dat ook wel voorstellen,’ lacht Pauline, die nu alweer tien jaar gelukkig is met Jan. ‘Hij leek mij ook niet leuk. En een willekeurig datingbureau zou ons ook nooit bij elkaar zetten. Alles tussen ons is verschillend. Hij was een boer die bij zijn moeder woonde, ik een onafhankelijke alleenstaande moeder met een goede baan.

Article continues after the ad

Samen wonen

Maar toen ik hem op de afterparty zag, klikte het direct tussen ons. We bleven met elkaar praten en na een halfjaar woonden we samen.’ Pauline’s omgeving was uiterst verbaasd. ‘Ik had wel vaker gezegd dat ik ging samenwonen, en vriendinnen wisten dat ik dan binnen de kortste keren het hazenpad nam. Maar tussen Jan en mij bleef het goed gaan. Zijn moeder woont nog steeds bij ons. We hebben de boerderij verbouwd en voor haar een eigen gedeelte gemaakt.’ De overgang naar het boerenleven was groot voor Pauline. ‘Mijn dochter was toen elf jaar oud en van hartje Rotterdam kwamen we terecht in een Fries dorp van zestig inwoners. We zeggen ook dat wij eigenlijk de eerste Boer zoekt Vrouw Internationaal waren...’

Verdrietige periode

In hun tienjarige relatie hebben Pauline en Jan ook een verdrietige periode doorgemaakt. ‘In juni 2008 kreeg ik een miskraam,’ vertelt Pauline. ‘De zwangerschap was voor ons een verrassing. Ik ging ervan uit dat ik, vanwege mijn leeftijd, niet meer zwanger zou raken. Ik was toen 42. Eenmaal zwanger waren we zo blij, maar het ging mis.’ Pauline kan zich het moment nog goed herinneren. ‘Voor de ‘driemaandenecho’ hadden we een afspraak in het ziekenhuis. En daar zag de arts dat het vruchtje al was overleden. Dat zou met zo’n zeven weken zijn gebeurd. Dat was zo verdrietig.’ De wens om een kindje te krijgen was nu zo groot, dat Pauline opnieuw zwanger wilde worden. ‘Dat gebeurde ook,’ zegt ze. ‘Jan en ik waren zo gelukkig dat ons dat mocht overkomen.’ Maar het geluk duurde niet lang. ‘Met vier maanden kreeg ik wéér een miskraam. Dat was extra verdrietig omdat ik besefte dat dit mijn laatste kans op een baby was geweest. Ik werd echt te oud om moeder te worden. Dat was geen fijne periode. Jan was er in die tijd veel voor mij. Ik kon echt op hem steunen.’ 

Lees het hele verhaal in Story. Editie 38 ligt nu in de winkel.

Wil je niets meer missen van Story? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale zomer-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Beeld: Peter Smulders