Simone van der Vlugt is al bijna een kwarteeuw succesvol als schrijfster, maar privé zag haar leven er geruime tijd veel minder rooskleurig uit. Totdat ze Wim ontmoette, al kwam het geluk de twee niet aanwaaien.

Privé was dat geruime tijd echter niet het geval. Vooral als kind had Simone het niet makkelijk, zegt ze in Flair. ‘Ik heb altijd wel de behoefte gehad om zwakkeren te helpen. Terwijl ikzelf ook niet echt heel populair was. Ik was niet sterk en assertief, maar kon moeilijk tegen onrecht. Helaas leerde ik al jong dat niet iedereen blij is als je het voor anderen opneemt.’ Als voorbeeld noemt Simone: ‘Ik was een jaar of twaalf toen ik ging schaatsen met een vriendin. Bij het water was een groep meiden die ons te grazen wilde nemen. Toen de groep het op mijn vriendin had gemunt, hielp ik haar. Daarop keerde de hele groep zich tegen mij en ging mijn vriendin met die andere meiden verderop schaatsen. Dat heeft mijn vertrouwen in vriendschap wel een behoorlijke knauw gegeven. Het werd op een gegeven moment ook behoorlijk vervelend. Toen ze me hadden omsingeld, heb ik de hulp ingeroepen van een oude meneer die daar aan het schaatsen was.’

More content below the advertising

Erg gepest

Voor Simone bleef het niet bij deze ene ingrijpende ervaring. ‘Op de middelbare school heeft zich dat ook wel herhaald, dat ik voor anderen opkwam en de kous op de kop kreeg. Ik ben twee jaar heel erg gepest, dan leer je voorzichtig te zijn.’ Simone was op haar hoede bij het ontmoeten van nieuwe mensen, maar dat kon niet voorkomen dat ze meerdere malen werd teleurgesteld. Tot ze fotograaf Wim leerde kennen, de man met wie ze al ruim drie decennia samen is. ‘Bij Wim voel ik me veilig. Ik had door mijn pestverleden en andere vriendjes niet altijd een veilig gevoel, maar hij gaf me het gevoel dat hij onvoorwaardelijk aan mijn kant stond. En aan mijn kant bleef staan, ook al was hij het niet met mij eens. Dat vangnet had ik heel erg nodig. Dat is ook wat ik zocht in een relatie. Ik kon geen branie gebruiken, een patser met mooie praatjes vertrouwde ik niet. Wim was rustig en evenwichtig en lief voor mij en dat was precies waar ik behoefte aan had. En nog steeds behoefte aan heb.’ 

Beeld: ANP

Lees het hele verhaal in Story. Editie 46 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Tijdschrift.nl.

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.