In het leven van Bart Chabot is niets meer vanzelfsprekend. De 62-jarige schrijver werd in 2010 geconfronteerd met een tumor in zijn hersenen en kreeg vorig jaar te kampen met hartritmestoornissen. Openhartig vertelt Bart hoe zijn leven sindsdien compleet is veranderd. 

Hartritmestoornissen

Bart Chabot is Bart Chabot niet meer. Vanaf het moment dat de drukke theatermaker vorig jaar te kampen kreeg met hartritmestoornissen, is hij een totaal anders mens geworden. ‘Het gaat niet heel goed met me, het kan stukken beter,’ vertelt de 62-jarige Bart op de première van de musical Sweeney Todd aan Story. ‘Ik ondervind nog steeds problemen met mijn hart. Ik heb mijn levensstijl compleet moeten aanpassen. Ik drink geen alcohol meer, geen cola, geen koffie. Daarnaast moet ik noodgedwongen veel rustmomenten inbouwen. Kortom: mijn hele leven is veranderd. Ik ben niet meer de Bart die ik was. Het is vervelend, maar als je moet kiezen tussen leven of dood, is de keuze snel gemaakt.’

Productiever dan ooit

Wie denkt aan Bart, denkt al gauw aan zijn vliegensvlugge manier van praten, de vele armgebaren zodra hij aan het woord is en het spervuur van informatie dat hij overal waar hij komt, verspreidt. Na zijn hartproblemen is daar een stuk minder van over, en merkt hij dat mensen ook anders op hem reageren. Maar omdat ieder nadeel, zoals Johan Cruijff ooit vertelde, zijn voordeel heeft, zijn er na zijn hartproblemen ook positieve ontwikkelingen in het leven van Bart waar te nemen. Zo leeft hij noodgedwongen een stuk gezonder. ‘Daarom ben ik productiever dan ooit,’ aldus Bart, die als schrijver de kost verdient. ‘Ik ben niet meer zo snel afgeleid en ik ben een stuk rustiger geworden. Dat is prettig. Ik ben van huis uit een rock-’n-roller, maar dat is meer dan alleen hotelkamers slopen. Het gaat om wat je maakt en produceert en niet de zes gram cocaïne die je op een foute avond in theatercafé De Smoeshaan in Amsterdam snuift. Ik ben, door alles wat ik heb meegemaakt, veranderd en weet nu beter waar het om draait in het leven. Het gaat allereerst om de liefde voor mijn vrouw Yolanda en mijn vier kinderen. Op twee komen de vriendschappen. Op drie, vier en vijf komt niets, en daarna komt pas werk. Draai je dat om, dan ben je verkeerd bezig. Die les heb ik geleerd.’

Lees het hele verhaal in Story. Editie 41 ligt nu in de winkel.

Wil je niets meer missen van Story? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale herfst-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Beeld: Peter Smulders

Nadat zijn vorige relatie was stukgelopen, werd Martijn Fischer (50) snel verliefd op de 21 jaar jongere Ingeborg Helden. Het was liefde op het eerste gezicht en vorig jaar spraken de twee al over samenwonen. Maar Martijn heeft deze plannen nu overboord gegooid. Wel wil hij graag een kind met haar.

Baby voor Martijn Fischer

Martijn, die op dit moment in de bioscoopfilm Gek van Oranje te zien is, heeft wel een andere grote wens. ‘Ik hoop nog een keer vader te worden. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat het ouderschap het mooiste is wat je kan overkomen. Met mijn 
ex-vrouw Eva heb
 ik twee zoontjes van elf en veertien jaar. We hebben co-ouderschap en dat gaat heel goed. Om die reden wil ik ook in Utrecht blijven wonen. In de buurt bij mijn kinderen. Aan hen heb ik ook gevraagd of ze het leuk zouden vinden om nog een broertje of zusje te krijgen. Ik was bang dat ze het gek zouden vinden als hun vader nog een keer papa zou worden. Maar zij staan er helemaal achter.’ 

Lees het hele verhaal in editie 8. Nu in de winkel.

Beeld: Peter Smulders

Ferry Maat vertrekt 
voorgoed uit Nederland! Met zijn vrouw Lenny 
gaat hij op Bonaire wonen. De radio-dj volgt hiermee zijn hart. Maar Ferry heeft 
ook gemengde gevoelens, omdat hij zijn 100-jarige moeder moet achterlaten...

Ferry maakt zich wel zorgen om zijn moeder. ‘Mijn zoon redt zich wel met zijn gezin, maar mijn moeder van 100 laat ik ook achter. Voor haar is het moeilijk dat ik vertrek. Even op de koffie komen gaat straks niet meer. Lenny en ik hebben daarom een recreatiewoning gekocht waar we kunnen verblijven als we in Nederland zijn om onder anderen mijn moeder te bezoeken.’