Drie jaar nadat er bij de Volendamse zangeres Anny Schilder borstkanker werd vastgesteld, is haar gevecht tegen de gevreesde ziekte nog altijd niet voorbij. In een  emotioneel interview met Story bekent Anny dat ze zich sinds haar borst werd afgezet nooit meer in de spiegel heeft durven te bekijken. ‘Ik kan het niet aanzien.’ Maar ook haar twee exen bezorgden haar veel pijn... 

Mag ik je vragen of je je tweede ex-man Manolo, met wie je een tijdje in het Spaanse Torremolinos woonde, wél mist? Hij overleed ruim vier jaar terug. 
‘Vragen mag altijd. Alleen weet ik niet of het antwoord je zal bevallen. Want ik ga hier niet zitten huichelen en een mooi verhaal houden omdat Manolo is overleden aan kanker. Begrijp me niet verkeerd: ik wens niemand dood op zo’n jonge leeftijd, en zeker niet aan zo’n vreselijke ziekte als uitgezaaide longkanker. Zelfs niet mijn ex-man, die mij en onze zoon Juan alle reden heeft gegeven om een vreselijke hekel aan hem te hebben na alles wat hij ons aandeed. Voor Juan, net veertien toen, was de dood van zijn vader zo’n klap, dat ik even bang was dat hij die nooit te boven zou komen. Wat bijna niemand weet is dat een jaar eerder zijn oma, Manolo’s moeder, in Spanje op gruwelijke wijze was vermoord. Ze werd door een inbreker met een hark het hoofd ingeslagen. Juan was er kapot van. Hij hield heel erg van zijn oma, ging er in de vakanties vaak heen. In één jaar tijd was hij niet alleen zijn oma kwijt, maar ook zijn vader.’

More content below the advertising

Wat ik me altijd afvroeg, is waarom jij Manolo zijn affaires met andere vrouwen vergaf? 
‘Dat had een reden. Ik had geen zin om voor de tweede keer alleen met een klein kind achter te blijven. Hoe verdrietig dat voor Anja was, en hoe eenzaam en zwaar voor mij, had ik al meegemaakt nadat mijn huwelijk met Joep op de klippen liep. Toen ik erachter kwam dat Manolo me bedroog, koos ik er bewust voor om het bedrog en alle pijn die daarbij kwam kijken, door de vingers te zien. Dan had Juan zijn vader nog een tijdje om zich heen, en kon ik me in mijn hoofd voorbereiden op alweer een leven zonder man.’ 

De scheiding was dus niet zo onverwacht als iedereen dacht? 
‘Niet voor mij, in elk geval. Ik wist al jaren dat ik in 2006 zou gaan scheiden.’

Waarom uitgerekend 2006? 
‘Omdat ik wilde dat Juan in Nederland naar school zou gaan – niet in Spanje. En dat had nooit gekund als ik langer bij Manolo was gebleven: die wilde na een paar jaar in Nederland gewoond te hebben voorgoed terug naar Spanje. Ik wilde mijn zoon hier houden.’

Lees het hele verhaal in Story. Editie 42 ligt nu in de winkel.

Wil je niets meer missen van Story? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale herfst-aanbieding: 10 nummers voor slechts €10

Beeld: Peter Smulders