Tygo Gernandt (46) was zeven toen zijn ouders scheidden, maar nog altijd ondervindt hij hiervan de gevolgen. Zelf kan de acteur maar moeilijk relaties in stand houden. Maar er is nóg een reden waarom het steeds weer misgaat in de liefde. 

De gemiste kans van Tygo Gernandt, die net zo’n grote Ame-rikaanse carrière als zijn collega Michiel Huisman had kunnen hebben, knaagt nog altijd aan hem. In 2013 deed hij auditie voor een hoofdrol in de serie Game of Thrones. Tygo vertelt in Trouw dat hij samen met Michiel bij de casting als laatste overbleef. ‘Michiel kreeg de rol. Eerst dacht ik: kut. Toen: vet voor hem. En daarna: ik hoef die serie nooit te zien! Toen ik jaren later de verleiding niet kon weerstaan en toch de tv even had aangezet, kreeg ik precies het begin van de monoloog te horen die ik destijds uit mijn kop had geleerd. Op zo’n moment voel ik me de voetballer die bij Barcelona had kunnen spelen, maar in de eerste divisie is blijven steken.’ Tygo bekent dat hij bij tijd en wijle nog altijd jaloers kan zijn op het succes van Michiel. Vooral omdat hij beseft dat hij daar had kunnen staan.

Article continues after the ad

Acteren

Voor Tygo is het acteren al sinds zijn jeugd een passie. ‘Ik ging op woensdag- en vrijdagmiddag naar Jeugdtheaterschool De Krakeling, ook om mijn moeder te ontzien, die met drie banen de opvoeding van twee jongens op zich nam.’ Tygo’s ouders scheidden toen hij zeven jaar was. ‘Ik herinner me ruzies, rondjes om de tafel, en dat ik ertussen sprong en schreeuwde: Stop! Stop! Niet doen! Ze hebben een tijd lang overwogen om voor ons, voor mijn broer en mij, bij elkaar te blijven, maar het ging gewoon niet langer zo,’ vertelt hij in Trouw. ‘Ik heb vreselijk gehuild, maandenlang, terwijl mijn papa om de hoek ging wonen dus niet echt uit mijn leven verdween of zo, maar toch: ik miste zijn aanwezigheid. Misschien heeft mijn drang om het iedereen naar de zin te maken daar voor een deel wel mee te maken.’ Tygo ervaart de gevolgen van de scheiding van bijna veertig jaar geleden nog altijd. ‘Ik heb mijn moeder iets te vaak horen zeggen dat ze het wel alleen kon, dat ze niemand nodig had. Dat is een beetje mijn probleem geworden: ik wil me nooit laten helpen. Ik los het zelf wel op.’ Onlangs had Tygo toch de hulp van zijn moeder nodig, toen hij doodziek uit Thailand terugkwam. Tweeënhalve maand lag hij in quarantaine in een ziekenhuis vanwege een MRSA-bacterie. Aan Story vertelde hij: ‘Het ergste was misschien nog wel die onzekerheid. De artsen hadden geen idee of ik zou genezen. Ik heb echt op het randje gelegen. Dat licht waar ze het altijd over hebben: ik heb het gezien. Waar de artsen de moed erin hielden, ging mijn moeder ervan uit dat ik dood zou gaan. Ook voor haar is het een hel geweest.’

Beeld: Peter Smulders

Lees de rest in Story. Editie 22 igt nu in de winkel of lees het artikel via Magazine.nl

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.