Al bijna een halve eeuw weet John Travolta zich staande te houden in Hollywood. Maar op persoonlijk vlak kent de acteur veel verdriet. Hij verloor niet alleen zijn twee grote liefdes aan een ongeneeslijke ziekte, ook moest hij afscheid nemen van zijn zoon.

Acteer ambitie

John Joseph Travolta (66) was thuis als jongste van zes kinderen niet de enige met de ambitie om het te maken als acteur. Ook broers Sam en Joey en zussen Margaret, Ann en Ellen kozen voor een acteercarrière. Moeder Helen was actrice en zong daarbij niet onverdienstelijk in The Sunshine Sisters. Vader Sam was een semiprofessionele footballspeler en rolde daarna in de autobandenbranche.

De grote doorbraak voor John kwam in 1977 met zijn vertolking van Tony Manero in de film Saturday Night Fever. Het was overigens niet zijn eerste grote rol: Travolta was toen al twee jaar te zien in de sitcom Welcome Back, Kotter. Al met al deed hij het niet slecht voor een klassieke drop-out: John hield het als zeventienjarige voortijdig gezien op de Dwight Morrow High School.

Saturday Night Fever

Veel beter verging het hem later op de Rydell High School in Grease (1978), de film die Travolta’s ster deed rijzen. Het was een turbulente periode. Kort daarvoor was de acteur namelijk zijn vriendin en collega-actrice Diana Hyland verloren.

Article continues after the ad

Zij leed aan borstkanker en overleed ruim acht maanden voordat haar vriend zijn grote doorbraak beleefde met Saturday Night Fever. Het zou niet de laatste keer zijn dat de gevreesde ziekte John Travolta’s leven op zijn kop zette.

Intussen raakte zijn acteercarrière langzaam maar zeker in het slop. Er kwam een vervolg op Saturday Night Fever: Staying Alive, vernoemd naar de gelijknamige hit en soundtrack van de Bee Gees.

Kaskrakers

De film was voer voor critici die de poging om Saturday Night Fever verder uit te melken met de grond gelijkmaakten. Ook was Travolta in deze periode te zien in films als Two of a Kind en Perfect, die genadeloos flopten. De acteur bleek een meester in verkeerde keuzes maken. Zo weigerde hij de hoofdrol in American Gigolo en An Officer and a Gentleman.

De films werden kaskrakers en maakten van hoofdrolspeler Richard Gere een Hollywoodster. Travolta zal een en ander tandenknarsend hebben bekeken... In 1989 kwam echter de grote ommekeer met de feelgoodfilm Look Who’s Talking. Over de kwaliteit van het uiteindelijke drieluik valt te twisten, maar het werd voor Travolta het grootste succes sinds Grease.

Beeld: Brunopress

Dit artikel komt uit Story. Editie 38 ligt nu in de winkel of lees het artikel via Magazine.nl

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebookpagina!

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de Story-nieuwsbrief.