Wie de naam Carel Kraayenhof noemt, zal in diezelfde zin waarschijnlijk ook Adiós Nonino noemen, het liedje dat de bandoneonist in één klap tot een ster maakte. In Story vertelt Carel dat hij aan het nummer op zich nooit een stuiver verdiende, maar er wel iets veel waardevollers aan overhield: een hechte vriendschap met Máxima! 

More content below the advertising

Had – toen nog – prinses Máxima in de Nieuwe Kerk van Amsterdam haar tranen niet laten vloeien op de tonen van het nummer Adiós Nonino, dan had het leven van Carel Kraayenhof (59) er zonder twijfel heel anders uitgezien. Maar dit gebeurde wel degelijk tijdens de inzegening van het huwelijk van Máxima en Willem-Alexander op 2 februari 2002. Het maakte de bandoneonist in één klap tot een ster in Nederland. Het nummer Adiós Nonino werd de dagen en weken daarna op alle radiostations gedraaid, wat slechts het begin bleek te zijn van nog veel meer succes voor Carel. Na die dag werd hij overal uitgenodigd om het nummer ten gehore te brengen. En toen hij een maand na het gedenkwaardige optreden zijn album Tango Royal uitbracht, mocht hij daarvoor de Edison Klassiek Publieksprijs in ontvangst nemen. ‘Ik word nog altijd ‘de man van de traan’ genoemd,’ vertelt Carel. ‘En het is inderdaad zo dat ik heel veel aan dat optreden te danken heb, om niet te zeggen alles. Nog steeds wordt mij vaak gevraagd om het nummer te spelen op bruiloften, en ook op begrafenissen. Inmiddels heb ik er wel vijf versies van op mijn repertoire staan.’ 

Lees het hele verhaal in Story. Editie 10 ligt nu in de winkel.

Wil je op de hoogte blijven van al het royalty nieuws? Volg dan de Story Royalty Facebook pagina!

Beeld: Ed Oudenaarden (ANP)