Fajah Lourens spreekt niet vaak over haar jeugd, maar dat die niet altijd even makkelijk was, blijkt wel uit een emotioneel interview met Volkskrant. Zo versierde haar vader haar vriendinnen en liet hij haar moeder met grote zorgen achter.

''Omdat hij er niet was, idealiseerde ik hem. Ik schepte op dat hij rijk was, in een villa woonde en een raceauto had. Mijn moeder was er wel, haar gaf ik overal de schuld van. Later zag ik pas in dat hij was weggegaan en haar had achtergelaten met alle zorgen. Mijn vader gaf me een keer een paard. Het kostte 300 gulden per maand om dat dier te onderhouden, maar toen hij was al vertrokken. Mijn moeder moest een extra schoonmaakbaan nemen om alles te betalen.''

Fajah weet niet veel over haar vader, maar herinnert zich nog wel hoe ongemakkelijk hij soms was. Zo kwam er pas twee jaar voor zijn dood achter wat hij zoal deed om geld te verdienen. “Dat weet ik niet zeker, ik denk dat het dingen waren die niet mogen. Hij is overleden toen ik twintig was. Een paar jaar daarvoor ontdekte ik dat hij ook werkte in Casa Rosso, daar deed hij real live fucking shows. Of dat niet heftig was? Ik vond het niet zo indrukwekkend, met alle andere dingen kon dit er nog wel bij.”

En ook al was haar vader en bijna nooit, op de momenten dat hij er was, heeft ze veel dingen van hem geleerd. “Ik wilde op een gegeven moment weg bij de vriend met wie ik samenwoonde. Mijn vader zei dat ik bij hem kon wonen, maar ik moest wel tweehonderd gulden per maand huur betalen. Toen verkocht ik wat spullen. Ik voed mijn kinderen nu net zo streng op. Verwende kinderen kunnen niks. Ik weet zeker: als ik morgen dood neerval, kan mijn dochter van zestien in haar eentje zorgen voor mijn jongere zoon.”